Spiritueel Meester

Uit OmraamWiki
Ga naar: navigatie, zoeken
“Je vraagt aan de hand van welke criteria je een echt spiritueel Meester kan herkennen. Dat is heel eenvoudig: een spiritueel Meester moet tenminste aan drie voorwaarden voldoen. Ten eerste moet hij kennis bezitten omtrent het wezenlijke, dat wil zeggen niet wat de mensen hebben geschreven, geschapen of verteld, maar het wezenlijke volgens de kosmische Intelligentie. Ten tweede moet een Meester in staat zijn om alles in zichzelf te bedwingen, te beheersen en onder controle te houden. Wie niet in staat is de bewegingen van zijn innerlijk wezen tot rust te brengen en te harmoniseren, kan zich wel ‘Meester’ laten noemen, maar is dat niet; en deze titel, die hij niet verdient, zal hem alleen maar belachelijk maken. De natuur erkent geen menselijke diploma’s, zij verleent slechts diploma’s aan degenen die de wetenschap van het wezenlijke bezitten en die geleerd hebben zich te beheersen. ‘En het derde criterium?’, vraag je… Het gaat hier om een kwaliteit die nog moeilijker te verwerven is: namelijk die kennis en die zelfbeheersing in dienst stellen van de liefde, voor het welzijn van de hele wereld.” [1]

Inleidende opmerkingen

“Voor een leerling is de kennismaking met zijn Meester als het vinden van een moeder die aanvaardt hem negen maanden in haar schoot te dragen om hem in de spirituele wereld geboren te laten worden. En als hij eenmaal geboren is, dat wil zeggen ontwaakt, ontdekken zijn ogen de schoonheid van de schepping, horen zijn oren het goddelijk woord, proeft zijn mond hemels voedsel, dragen zijn voeten hem naar verschillende plaatsen in de ruimte om goed te doen en leren zijn handen te scheppen in de subtiele wereld van de ziel.” [2]

Het onderwerp ‘Spiritueel Meester’ is er een met erg veel aspecten waarover je ook veel vragen kan hebben: wat is de noodzaak, is het wel zo nuttig, hoe herken je een ware, welke rol heeft hij, wat is zijn doel, hoe vind je er een, wat kan je verwachten en wat niet, hoe gedraag je je, … In de volgende paragrafen worden deze vragen aangeraakt.

“Veel menselijke ellende komt voort uit een gebrek aan onderscheidingsvermogen: als mensen een werkelijk onbaatzuchtig Meester ontmoeten, zullen ze hem wantrouwen, terwijl ze de eerste de beste zullen volgen die zich als Meester voordoet en hen wat zand in de ogen strooit. In werkelijkheid zal een echte Meester je nooit zeggen dat hij een Meester is, nooit. Hij zal het je laten aanvoelen en begrijpen, hij heeft geen haast om erkend te worden. Integendeel, een valse Meester heeft vanaf het moment dat hij besloot een Meester te zijn maar één idee: zichzelf opdringen aan anderen. (…)

Om de taak van spirituele gids op zich te nemen, moet je een diploma hebben ontvangen, want in de spirituele wereld gebeurt dit ook. De diploma’s in de fysieke wereld hebben hun overeenkomst in de spirituele wereld, dat als voorbeeld diende om de fysieke wereld te scheppen. De lichtende geesten die ons naar de aarde hebben gestuurd, observeren, schatten ons in en als ze zien dat we ons hebben ingespannen, ons hebben kunnen beheersen en een aantal van onze fouten hebben hersteld, geven ze ons het diploma. En waar is dat diploma? In elk geval is het geen papiertje dat kan worden ingetrokken of vernietigd, maar een zegel dat op ons gelaat en op ons hele lichaam wordt gedrukt. Het geeft aan dat wij overwinningen hebben behaald op onszelf. Mensen kunnen het misschien niet zien, maar alle natuurgeesten, alle lichtende geesten zien het van verre en dan pas gehoorzamen en helpen zij hem.

Inderdaad, om het recht te hebben bepaalde taken op spiritueel gebied uit te voeren, moet je ook de goedkeuring van bepaalde wezens verkrijgen en geloof maar niet dat dit zo gemakkelijk is. Velen vinden de studies, die moeten worden gedaan om de titel van onderwijzer of leraar te krijgen, lang en moeilijk. Maar dat stelt niets voor in vergelijking met de voorwaarden waaraan voldaan moeten worden door iemand die leerlingen de waarheden van de Inwijdingswetenschap wil bijbrengen. Ik ben altijd verbaasd over de onwetendheid en naïviteit van de mensen in verband met deze kwestie: bijna iedereen denkt ver genoeg gevorderd te zijn om de titel van Meester te dragen. En eenmaal in het bijzijn van een ware Meester stelt men zich voor dat hij zomaar uit de Hemel is gevallen, al helemaal volmaakt, zonder de minste inspanning te hoeven doen.

Welnee, je zal geen enkel schepsel vinden dat volmaakt op aarde is gekomen. Of hij het nu laat zien of verbergt, iedereen heeft een zwakke kant en zelfs meerdere. Zelfs de grote Ingewijden hebben minstens één zwakheid: het is nu eens angst, dan weer trots, hebzucht of sensualiteit. Maar de superioriteit van een Ingewijde komt voort uit het feit dat hij zich in de eerste plaats bewust is van zijn zwakheid en vervolgens alle middelen gebruikt om die te overwinnen.”[3]

“Het idee van spiritueel Meester tart de verbeelding en geeft aanleiding tot allerlei fantasierijke voorstellingen. In werkelijkheid is een spiritueel Meester iemand die er in geslaagd is om zijn gedachten, zijn gevoelens en zijn handelingen te beheersen. “Alleen dat? zullen sommige zeggen, dat is niet veel!…» In werkelijkheid omvat dit alles. Je gedachten, gevoelens en daden beheersen veronderstelt een discipline en speciale methodes gesteund op een zeer grote kennis. Deze kennis betreft de structuur van het menselijk wezen, de krachten die in hem circuleren, de samenhang die in heel zijn wezen bestaat (dat wil zeggen zijn fysieke lichaam en zijn subtiele lichamen) en de verschillende niveaus van de zichtbare en de onzichtbare werelden. Want over jezelf meester zijn veronderstelt dat je de structuur van het gehele universum kent en van de entiteiten die het bevolken. Een spiritueel Meester is iemand die de essentiële problemen van het leven begrepen en opgelost heeft. Hij is vrij, hij beschikt over een sterke wil, en daarenboven is hij vervuld van licht, liefde, goedheid en zachtheid.”[4]

Hij die je inspireert is je ware leraar.

Een spiritueel Meester of Guru is als het oudste kind in de familie en de zoekers zijn zijn jongere broers en zussen. Spirituele Meesters vertellen hun jongere broers en zussen zien waar hun Vader, de Absolute Guru, is en tonen hen de weg daar naartoe.

De echte Meester is niet in de onmetelijke blauwe hemel te vinden. Hij bevindt zich in de diepte van ons hart. Je vraagt je misschien af, "Als Hij in ons hart is, waarom is de hulp van iemand anders dan nodig om Hem te vinden?" Hoewel deze onmetelijke rijkdom zich in ons hart bevindt, kunnen we haar niet zien of voelen, daarom hebben we iemand nodig die ons helpt. Een vriend van ons, die we onze spirituele leraar noemen, schiet ons te hulp en leert ons hoe we onze eigen rijkdom kunnen vinden.

Hij die je liefheeft is je ware leraar.
Hij die je dwingt is je ware leraar.
Hij die je vervolmaakt is je ware leraar.
Hij die je koestert is je ware leraar.[5]

De rol van een spiritueel Meester

Door zijn woord, probeert een spiritueel Meester zo lang hij kan zijn leerlingen te leiden, maar verder moet hij zwijgen. Het is onmogelijk voor hem alles te onthullen wat er in zijn geest en ziel leeft. Bestaan er woorden om echt uit te leggen wat een extase is, dat moment waarop een mens uit zijn lichaam wordt getrokken om naar duizelingwekkende hoogte te worden gelanceerd?… Een Meester kan alleen maar voor zijn leerlingen het bestaan bevestigen van ervaringen, die voor hen onvoorstelbaar zijn. En omdat deze ervaringen zijn hele wezen doordrenken, doordrenken die dus ook alles waarover hij vervolgens met hen spreekt. Welk onderwerp het ook betreft, hij brengt iets op hen over dat van heel ver komt, van heel hoog; zo deelt hij aan hen het verlangen mee om te leven zoals hijzelf heeft geleefd, en door zijn uitleg, door de methodes die hij hun geeft, verschaft hij hun de voorwaarden, wijst hij hun de weg. [6]

Om te kunnen inwerken op de mensheid, heeft een spiritueel Meester een collectief lichaam nodig. Sommige discipelen zijn de ogen, de oren of de mond van dit organisme, anderen zijn het hart, de maag, de longen, de armen of de benen... Zolang hij dit collectieve lichaam niet kan bezielen, blijft de Meester zwak en heeft zijn geest moeite om de omvang van zijn wijsheid, zijn liefde en zijn macht uit te drukken. De geest van een Meester heeft zich eerst moeten inspannen om in zijn eigen fysiek lichaam te incarneren, maar hij moet ook in het collectieve lichaam van een spirituele gemeenschap incarneren, zodat die zich verder blijft ontwikkelen in het licht. En natuurlijk moet dit collectieve lichaam op zijn beurt ook inspanningen doen om de geest van de Meester te helpen zich in haar te manifesteren. Daarom moet de discipel - in plaats van gefixeerd te blijven op het beeld van z’n Meester, door te herhalen hoeveel hij hem bewondert, hoeveel hij van hem houdt, hoe bevoorrecht hij is om zo'n Meester te hebben - als enige zorg hebben om hem te helpen. Hoe? Door ernaar te streven om een gezuiverd, lichtend deeltje te worden van dat collectieve lichaam dat de geest van de Meester probeert te bezielen, om krachtig te kunnen blijven doorwerken in de wereld. [7]

De ware vrijheid van de mens ligt in het vermogen dat God hem gegeven heeft om alles in zichzelf te vinden. En dit is precies waarvoor een spiritueel Meester zich inspant, om zijn discipelen hiervan te overtuigen. Hoezeer vergissen zich al degenen die een meester voorstellen als een despoot die er enkel op uit is zijn macht en zijn overtuigingen op te dringen aan de anderen! In werkelijkheid heeft hij geen enkel verlangen om hun wat dan ook op te dringen. Of liever, indien hij hen van iets wil overtuigen, is het dat hun heil uitsluitend in henzelf te vinden is. En hij reikt methodes aan, wijst op nuttige ervaringen en geeft hun het voorbeeld. Zodra zij onderwezen en op de hoogte zijn, is het aan hen om zich aan het werk te zetten. Stel dat een uitstekende kok je recepten heeft gegeven en dat je ook alle ingrediënten hebt gekocht in de beste winkels; als je niet beslist om in de keuken aan de slag te gaan om minstens een gerecht te bereiden, zul je niets te eten hebben. Hetzelfde is waar voor het spirituele leven. Als de weg daartoe eenmaal voor je openligt, als je beschikt over de methodes en het voorbeeld van je Meester, dien je alleen nog op jezelf te rekenen. [8]

Wanneer het besluit een bepaald pad te volgen in het diepst van je wezen gegrift staat, wordt dit als een instinct, dat je behoedt voor dwalingen en je vertelt hoe je obstakels kan vermijden of overwinnen. Als het je te vaak overkomt goed genomen beslissingen te vergeten, komt dat omdat je ze onvoldoende in je onderbewustzijn hebt gegrift, tot in de kern zelf van je cellen. De rol van een spiritueel Meester is juist om in de ziel van zijn leerlingen de herinnering aan vroegere ervaringen en genomen beslissingen op te wekken. Zo niet, dan moeten zij, wanneer ze opnieuw de grenzen van het hiernamaals passeren, nogmaals de middelmatigheid, de nutteloosheid, de leegte van het bestaan ondervinden dat ze zojuist hebben geleid... En zij zullen gedoemd zijn door de dorre en duistere gebieden van de andere wereld te dwalen. Jezus zei: ‘Verzamel schatten in de Hemel.’ Die raad is de samenvatting van een hele levenswetenschap. [9]

Een spiritueel Meester heeft veel macht, dat is zeker, maar er zijn dingen die hij niet kan doen. Hij kan bijvoorbeeld niet in jouw plaats eten. Hij kan je voedsel geven, maar jij bent degene die het moet eten. En als je zegt: ""Nee, nee, ik wil dat hij in mijn plaats eet"", zal hij krachten opdoen en jij zal wegkwijnen. Als je beslist om een Meester te volgen, beeld je dan niet in dat hij je zal transformeren of je problemen zal oplossen. Een Meester zal jouw werk niet doen. Hij zal het zijne doen en dat bestaat erin je de noodzakelijke materialen te geven om je innerlijke tempel op te bouwen. Hij zal je zelfs cement en spijkers geven, symbolisch gesproken, maar daarna moet jij aan het werk gaan, niet hij zal jouw tempel construeren. Wanneer de leerling van een spiritueel onderricht moeite doet om te begrijpen wat het werk van zijn Meester is en wat zijn eigen werk moet zijn, is er al sprake van een grote vooruitgang. [10]

Een spiritueel Meester is vooral een voorbeeld

Door het gebruik dat in het dagelijks leven van het woord ‘meester’ wordt gemaakt, besef je dat het verscheidene betekenissen kan hebben. Zo is er de meester die zijn kennis aan studenten doorgeeft… de meester die zijn macht uitoefent over bedienden of slaven… de meester die uitmunt in een discipline, die een materie beheerst, of die materie nu van fysieke, intellectuele of artistieke aard is. Een spiritueel meester evenwel streeft er niet naar een deskundige te worden in welke materie dan ook; hij probeert alleen zichzelf, zijn eigen materie, of deze nu fysiek of psychisch is, in toom te houden, te beheersen. Hij laat zich niet gelden bij zijn leerlingen, hij hoeft slechts te zijn wie hij is. Het is aan de leerlingen om te ontdekken hoe ze zijn vriendschap, zijn bescherming, zijn licht kunnen ontvangen, want hij is nooit ver bij hen vandaan, hij begeleidt hen en spreekt een taal die eenieder kan begrijpen. Welke taal is dat? Die van het voorbeeld. Hij zegt: ‘Heb lief’ en hij geeft zelf het voorbeeld van onbaatzuchtige liefde. Hij zegt: ‘Werk’ en hij werkt zelf. Hij zegt: ‘Verdraag de beproevingen’ en hij aanvaardt zelf, zonder in opstand te komen, al het leed van de ziel en het lichaam. Als hij wordt vervolgd of ten onrechte wordt beschuldigd, probeert hij zich niet te wreken. Het kwade beantwoordt hij met het goede. [11]

Verwacht van een Meester enkel het licht

“Nee, een Ingewijde is niet bang om zijn leerlingen te verliezen, hij weet dat een ware leerling hem niet zal verlaten omdat hij juist redeneert; zo iemand zegt: "Ik vertrouw mijn Meester, hij heeft er geen enkel belang bij me pijn te doen of te verpletteren. Wat zou hij erbij winnen als ik dood ben? Als hij zo met me praat, heeft hij er zijn redenen voor. En aangezien hij beter dan ik weet hoe te handelen, is het goed op hem te vertrouwen, het komt ons zeker ten goede, neem dat maar aan." Op dat moment is de Meester die op hem let, verheugd te zien dat hij met een echte leerling te maken heeft die de Inwijding waardig is. De Inwijding te ontvangen, de waarheid en de wijsheid te kennen, in het licht te zijn: er is niets dat dit te boven gaat. Maar je moet in jezelf die lagere natuur overwonnen hebben die altijd beledigd, gekwetst, woedend en wraakzuchtig is.” [12]

Als je een spirituele gids zoekt, weet dan wat je minstens van hem kan verwachten. Een spiritueel Meester zal alles doen wat hij kan om je de weg te laten zien die je wilt volgen, maar jij bent degene die er zin in moet hebben die weg te gaan. Een Meester kan er niet voor zorgen dat je van het spirituele leven houdt; dat hangt van jou af, niet van hem. Natuurlijk kan hij je op zekere hoogte beïnvloeden, zoals een vriend die van muziek of van poëzie houdt dit kan. Want beïnvloeding is een natuurwet: mensen, dieren, bloemen of zelfs stenen en voorwerpen beïnvloeden ons met elementen die ze bezitten terwijl ze met ons communiceren, vaak zonder dat we dit weten. Zo is het mogelijk dat iets van de liefde van je Meester voor de pracht van de goddelijke wereld zich aan jou meedeelt. Als je echter niet bereid bent zijn invloed te aanvaarden, kan niets je dwingen. De liefde voor het spirituele leven hangt alleen van jou af. [13]

Het doel van een spiritueel Meester is niet de hele wereld aan te trekken, maar arbeiders op te leiden om aan de komst van het Koninkrijk van God te werken. Als hij niet het gevoel heeft dat het hem lukt om met zijn onderricht echte medewerkers op te leiden, dienaars van God, zal hij de indruk hebben dat hij zijn tijd heeft verspild en dat zijn werk voor niets is. Kun je dat begrijpen? Probeer af en toe te denken: ‘Onze Meester is er om ons te helpen, te verlichten, te onderrichten en met de Hemel te verbinden, maar zouden wij ook niet iets voor hem kunnen doen? Heeft ook hij niet een of andere wens, een of ander verlangen?’ Je zal ontdekken dat hij ook iets wenst. Maar hij wil niets voor zichzelf, dat is het verschil: hij wenst medewerkers die het licht willen verspreiden, dienaars van God die willen werken voor het welzijn van de hele wereld. [14]

De magische aanwezigheid van een Meester

Alleen mensen uit het verre Oosten kunnen de waarde van een Meester nog waarderen. Zij hebben een Meester nodig om hen te stimuleren, te inspireren, te verbinden met de Hemel en wanneer ze hem hebben gevonden, twijfelen ze niet aan hem, verzetten zich niet tegen hem: hij is voor hen de weg die hen in staat zal stellen de toppen te bereiken. De Meester praat vaak bijna niet met hen, houdt zich niet met hen bezig, maar ze weten dat hij er is en ze zijn gelukkig, zij boeken voortgang, omdat ze van hem houden, in hem geloven, met hem zijn verbonden. Ook al zijn ze ongelukkig, arm, ziek of stervend, zij voelen zich getroost, gesterkt louter bij de gedachte aan het bestaan van hun Meester. Dankzij deze gedachte slagen ze erin alle beproevingen te overwinnen. Alleen al door de idee dat hun meester bestaat, evolueren ze, ontwikkelen ze zich, leren ze bij, worden ze sterk. Want het beeld dat ze van hem hebben in hun hoofd, in hun hart, is alvermogend. Juist deze innerlijke Meester opent voor hen de deuren, soms zelfs zonder dat de andere, de fysieke Meester, ervan weet.[15]

Het werk van identificatie

De leerling die zich inspant zich met zijn Meester te vereenzelvigen, schept tussen zijn Meester en zichzelf een echt magische verbinding en dankzij deze band begint hij beetje bij beetje op hem te lijken. Fysiek misschien niet zo, hoewel dit mogelijk is met veel wilskracht, geloof en tijd, maar innerlijk ontvangt hij de wijsheid en het licht van zijn Meester. (...) Voor de leerling is dus de werkelijke magie zich met zijn Meester te kunnen vereenzelvigen om te geraken tot wat zich in de ziel, het hart, de intelligentie, de wil van zijn Meester bevindt, en dat al zijn schatten zich over hem uitstorten. Want een Meester is niet zo zelfzuchtig en gierig, hij wil geven in overvloed. En zelfs als hij ziet dat een van zijn leerlingen hem overstijgt, is hij trots. Hij zegt: "Dit is mijn kind. Hij is intelligenter, beter, sterker dan ik, des te beter en ik ben zijn vader."[16]

Als je niet wordt als een kind

Voortaan hebben we dus allemaal niets anders te doen dan kinderen van de Hemel te worden, want zolang we ons bewust zijn van de liefde van onze Vader en onze Moeder, hun aanwezigheid, hun hulp, zullen we worden ondersteund, beschermd, aangemoedigd, verlicht. Terwijl al diegenen die zichzelf sterk genoeg vinden om het contact met de hemel te kunnen verbreken, zich ongelukkig voelen, alleen gelaten in de kou en de eenzaamheid. Wanneer je iemand ziet die bedrukt is, overstelpt door zorgen, kun je zeggen: "Dat is er eentje die voortijdig volwassen geworden is, hij zou nog een kind moeten blijven." Begrijp dat jullie er belang bij hebben vaker bij een Meester te komen om deze nieuwe zienswijze te krijgen. Net zoals je een vader nodig hebt, heb je een Meester nodig, want die is ook een soort vader. Jullie zullen zeggen: "Maar dat is nergens voor nodig, ik heb al een vader! Ja, natuurlijk, maar kan die je alles leren wat een Meester onderwijst? Er zijn drie wezens die de leerling moet liefhebben en respecteren om vooruit te komen in de evolutie: de hemelse Vader, om zijn behoefte aan goddelijke liefde te vervullen, de zon om de betekenis van universaliteit te leren en ten slotte een Meester om zijn intelligentie te verhelderen. Dit is wat in alle Inwijdingen uit het verleden onderwezen werd.[17]

Bibliografie

  • O.M. Aivanhov, Spirituele Meesters – lichtbakens voor alle tijden , Izvor 207, Prosveta.
  • O.M. Aivanhov, La nouvelle religion : solaire et universelle , Œuvres complètes XXIII, Ch. 5, p79-102, Prosveta.
  • O.M. Aivanhov, La pédagogie initiatique, Œuvres complètes XXVII, Ch. 7, Prosveta.
  • O. M. Aïvanhov, Éléments d'autobiographie I - II, Prosveta.

Multimedia

Uitreksels van voordrachten (audio en/of video) van Omraam Mikhael Aïvanhov

Ander materiaal (audio en/of video)

Verwante artikels

Nota’s

  1. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 29 juli 2006, Prosveta.
  2. O.M. Aivanhov, Spirituele Meesters – lichtbakens voor alle tijden , Izvor 207, p1, Prosveta.
  3. O.M. Aivanhov, Spirituele Meesters – lichtbakens voor alle tijden , Izvor 207, Prosveta.
  4. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 12 maart 2007, Prosveta.
  5. Sri Chinmoy,  Meditatie: menselijke vervolmaking in goddelijke vervulling
  6. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 17 juni 2013, Prosveta.
  7. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 29 september 2019, Prosveta.
  8. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 21 juli 2016, Prosveta.
  9. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 27 oktober 2016, Prosveta.
  10. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 9 juni 2015, Prosveta.
  11. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 13 december 2011, Prosveta.
  12. O.M. Aivanhov, Spirituele Meesters – lichtbakens voor alle tijden , Izvor 207, Prosveta.
  13. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 15 oktober 2016, Prosveta.
  14. Aïvanhov, O. M., Dagtekst van 3 februari 2009, Prosveta.
  15. O.M. Aivanhov, Spirituele Meesters – lichtbakens voor alle tijden , Izvor 207, Prosveta.
  16. O.M. Aivanhov, Spirituele Meesters – lichtbakens voor alle tijden , Izvor 207, Prosveta.
  17. O.M. Aivanhov, Spirituele Meesters – lichtbakens voor alle tijden , Izvor 207, Prosveta.

Bericht aan de lezer: de redactie van dit artikel, voorbereidend en niet-beperkend, is slechts een startpunt, aangezien het onderwerp door Omraam Mikhaël Aïvanhov in zijn verschillende lezingen tussen 1938 en 1985 in meer detail werd onderzocht. Bij het rechtstreeks lezen of beluisteren van deze voordrachten, uitgegeven door Prosveta, exclusieve eigenaar van de rechten van zijn werk, zal de onderzoeker er nog andere interessante en belangrijke aspecten in terugvinden. Daarom geeft dit artikel Aïvanhov’s denken over dit onderwerp niet volledig en allesomvattend weer.


OmraamWiki is een internationaal project dat wordt gerealiseerd met de bijdrage van fondsen voor wetenschappelijk onderzoek van de Universiteit voor Buitenlanders van Perugia (afdeling Menselijke en Sociale Wetenschappen).