Lied Sine Moï, Pazi Jivota

Uit OmraamWiki
Ga naar: navigatie, zoeken
« Mensen verspillen hun leven in lompe en dwaze bezigheden, in passies en vulkaanuitbarstingen, maar zij zien niet dat zij iets onherstelbaars aan het verliezen zijn. Zij beelden zich in dat het leven voor hen eeuwig en onuitputtelijk is, dat zij om het even wat kunnen doen en dat het leven hun toch altijd ter beschikking staat. Daarna zijn zij natuurlijk verbaasd dat zij volledig uitgeput zijn. Zij hebben alles gedaan om zover te komen, maar toch zijn zij verbaasd en klagen ze. In plaats van te klagen zouden zij minstens moeten zeggen: «Wat wil je, ik heb ervaringen opgedaan en nu zie ik waar de waarheid ligt.» Mogen degenen die het licht van dit onderricht ontvangen, op zijn minst waakzaam zijn en hun leven niet verspillen, maar het behouden zoals het lied van Meester Peter Deunov zegt: «Sine moï, pazi jivota: Mijn zoon, behouden je leven, die vonk, in jou verborgen, die kostbare gave...» Indien de mensen een wetenschap nodig hebben, de enige waarachtige, is het zeker deze: te weten hoe zij hun leven kunnen behouden en het besteden ten bate van de Hemel . »[1]

Sine Moï, Pazi Jivota (Mijn zoon, bewaak het Leven) – Tonaard: Sol klein

SINEMOI-Mélodie Princ.jpg

Beluister het lied door het koor Kastalski van Moskou

Le texte

Cyrillique Franse transliteratie Vertaling
1- Сине мой, пази живота, 
скрития у тебе жар; 
той безценен е по смисъл 
и великолепен дар.
Дух безсмъртен, 
Дух нетленен,
туй, което вечно бди 
и работи без умора, 
непрестанно в’теб гради!

2- Ти си тоз живот реален, синко,
себе си познай ! 
Твойта сила е голяма, 
дните твои нямат край. 
Ти създаваш всеки подтик
благородния стремеж, 
идеалите високи 
и красивия копнеж.

3- Тази плът ти е одежда, 
а земята школен чин;
ти живееш и се учиш 
като малък Божи син. 
Дързост, мили мой животе ! 
С’теб е Божата любов! 
Тя зове те все нагоре, 
в’съвършенство и свят нов.
1- Sinè moï, pazi jivota, 
skritiïa ou tèbè jar; 
toï beztsènen è po smisseul 
i vèlikolèpen dar. 
Douh bezmeurten, 
Douh nètlènen, 
touï, koèto vetchno bdi 
i raboti bez oumora, 
nèprestanno v'teb gradi!

2- Ti si toz jivot realen, sinko
sèbè si poznaï !
Tvoïta sila è goliama,
dnitè tvoï niamat kraï.
Ti seuzdavach vsèki podtik
blagorodniïa strèmej,
idéalitè visoki 
i krasiviïa kopnej.

3- Tazi pleut ti è odejda,
a zémiata chkolen tchin ; 
ti jivéèch i sè tchouich
kato maleuk Boji sin.
Deurzost, mili moï jivotè !
S’teb è Bojata Lioubov !
Tia zovè te vsé nagorè,
v’seuveurchenstvo i sviat nov.
1. Mijn zoon, bescherm het leven,
een vonk die in jou verborgen zit;
die van een onschatbare waarde is
en een prachtig geschenk. 
Onsterfelijke geest, 
onvergankelijke geest, 
die eeuwig waakt 
en werkt zonder te vermoeien
en onophoudelijk aan je bouwt!

2- Jij bent dit ware leven mijn zoon
ken jezelf!
Jouw macht is enorm,
jouw dagen hebben geen einde.
Jij creëert alle impulsen
voor nobele aspiraties,
voor hoge idealen 
en mooie aspiraties.

3- Dit vlees is jouw kledingstuk
en de aarde is jouw schoolbank.
Je werkt en leert
als een kleine Zoon van God.
Wees moedig mijn lieve leven!
De liefde van God is met jou.
Hij roept je steeds weer naar de hoogten,
naar perfectie en een nieuwe wereld.

Uitleg bij het lied[2]

Historiek

De melodie van Sine Moï, Pazi Jivota is het werk van een leerling van meester Deunov en de tekst is van Diado Blago. Het lied werd voor het eerst uitgevoerd op 2 mei 1922. De oorspronkelijke toon van het lied was La klein, maar het werd getransponeerd naar Sol klein om het werk van een koor te vergemakkelijken. De harmonisatie is van Andrée Métraux. Dit lied werd naar Frankrijk gebracht door de Meester Omraam Mikhaël Aïvanhov die vond dat het een zeer diepe spirituele waarde had. Dit is wat hij zei toen hij over het leven sprak:

« Hoe bewaar je het leven? Niet alleen het fysieke, aardse leven, de vitaliteit, maar vooral het spirituele, goddelijke leven. We weten niet hoe we het moeten behouden, we verspillen het, we verliezen het. Dit lied heeft een zeer diepe betekenis. »[3]

Thematiek: Het leven beschermen en het liefhebben

Sine Moï, Pazi Jivota stelt voor de vonk van Leven die in ons hart gedeponeerd werd, te koesteren. Deze heilige vonk is een geschenk ontvangen van de onsterfelijke en onvergankelijke Geest. Het is door deze goddelijke vonk dat de Geest in ons kan werken, ons tot scheppers kan maken en in staat kan stellen om het eeuwige leven op te bouwen. Dit lied moedigt ons aan om de vlam van ons hart zuiver te houden. Het wil dat wij het goddelijke Leven waarderen en koesteren.

Trefwoorden – sfeer van het liedt

Geloof - Hoop - Gevoel voor geestelijke en eeuwige waarden - Eerbied voor de geschenken ontvangen van de Hemel – Verering. Het leven liefhebben, respecteren en koesteren, dankbaarheid en waardering uitdrukken.

Energetisch verloop van het lied

Eerste strofe: Bewust worden van de aanwezigheid van het potentieel van het goddelijke Leven in jezelf

« Mijn zoon, bescherm het leven, een vonk die in jou verborgen zit;
die van een onschatbare waarde is en een prachtig geschenk.
Onsterfelijke geest, onvergankelijke geest, die eeuwig waakt
en werkt zonder te vermoeien en onophoudelijk aan je bouwt!»

Het lied laat de woorden van een vader aan zijn zoon horen. Symbolisch vertegenwoordigt de vader het archetype van wijsheid en waardeert hij de "verborgen vonk" in zijn kind. Deze vonk is een heilige vlam, het is zijn goddelijke vonk. Die is zowel verborgen als zijn grootste schat. Zich tot zijn zoon richtend, leert de vader hem: "Bescherm het leven". De mens die spiritueel volwassen is geworden, kent de zin van het leven, terwijl de mens die kind is gebleven, niet de nodige rijpheid heeft om die zin te begrijpen. De wijze en welwillende volwassene, het principe van de vader, spreekt tot het kind opdat het kan horen en begrijpen dat hij bewoond wordt door een prachtige gave, het zaad van goddelijk Leven! Het goddelijk Leven is een lichtende geest die eeuwig waakt, die het Goede bewerkt en opbouwt in het hart van het kind. Zolang de mens spiritueel een kind blijft, heeft hij niet het vermogen om dit ontvangen geschenk te waarderen. Zoals het lied zegt, blijft het "onschatbaar" en dat zal zo blijven zolang de mensheid tevreden is met een leven dat gevoed wordt door zelfzuchtige verlangens, een koortsachtige wedloop naar materialisme en consumptie.

Tweede strofe: Ken jezelf - Erken jezelf als drager van het goddelijke Leven

« Jij bent dit ware leven mijn zoon, ken jezelf!
Jouw macht is enorm, jouw dagen hebben geen einde.
Jij creëert alle impulsen voor nobele aspiraties voor hoge idealen en mooie aspiraties. »

De tweede strofe stelt voor om onze kijk op onszelf te ontwikkelen en ook om spiritueel te groeien. In de eerste strofe worden wij ons bewust gemaakt van de gave die in ons werd gelegd en door ons werk zullen wij die gave worden - dit is de betekenis die besloten ligt in de zin: "Jij bent dat ware leven, mijn zoon". De sleutel hiertoe is het gezegde uit de tempel van Delphi "Ken jezelf" in herinnering te roepen. Het is een enorm werk om onze zonnekracht en de oneindigheid van ons goddelijk potentieel aan het licht te brengen. Om dit te bereiken moet ons hele wezen gewijd zijn aan de hoogste aspiraties en idealen om waarlijk antwoord te kunnen geven op de vraag: "Wie ben ik als geest?"

Derde strofe: de scheppers van een nieuwe wereld

« Dit vlees is jouw kledingstuk en de aarde is jouw schoolbank.
Je werkt en leert als een kleine Zoon van God.
Wees moedig mijn lieve leven! De liefde van God is met jou.
Hij roept je steeds weer naar de hoogten, naar perfectie en een nieuwe wereld.»

De woorden van de vader worden voortgezet, maar de aangesprokene is niet direct meer de zoon. De vader richt zich nu tot het Leven zelf en spoort het aan de moed te hebben omzijn werk te doen. Dan laat hij een belofte horen, een voorspelling:

« De liefde van God is met jou. Hij roept je steeds weer naar de hoogten, naar perfectie en een nieuwe wereld. »

Na de realiteit van onze geestelijke identiteit te hebben begrepen en de zin van ons leven op aarde te hebben begrepen, geeft de derde strofe ons het werk dat gedaan moet worden: de vervolmaking van onszelf en de schepping van een Nieuwe Wereld gewijd aan liefde, schoonheid en waarheid.

Het ritmisch kader

Opgebouwd in de trant van een kinderlijk ritornello geïnspireerd door de Bulgaarse folklore, is het ritme van een grote eenvoud. Deze eenvoud is evenwel een echte beproeving: de comfortzone verlaten waar de verleiding van de gemakkelijkheid ons in slaap wiegt met het risico dat we ons hele leven een "kind" blijven! Het repetitieve aspect vereist dat al onze aandacht erop gericht is te begrijpen waar het lied werkelijk over gaat en waarom het daarover gaat. De betekenis van het lied moet de vorm overstijgen, zodat het kind steeds zal groeien!

De melodische lijn - afwisseling van toonaarden: Sol klein - Sib groot

De melodische lijn van het lied is geschreven in Sol klein in een beweging die om de tonica heen draait met een korte modulatie in Sib groot. De afwisseling van de relatieve tonaliteiten toont het komen en gaan van het bewustzijn in het innerlijke leven. De betekenis van het lied is het verinnerlijken van een diepe waarheid en de toonaard van Sol klein correspondeert perfect met deze sfeer van welwillendheid. Sol klein dompelt ons onder in ons innerlijk leven. Als we naar Sib groot overgaan, gaan we naar tonen die met paars te maken hebben. De modulatie onderstreept debewustwording en versterkt de boodschap die door de innerlijkheid van Sol-klein wordt gedragen. Terug in Sol klein, keren we terug met een opgeklaard bewustzijn. Samenvattend kunnen we zeggen dat de toonaard Sol klein meer te maken heeft met de innerlijke sintel die door de Geest in ons hart wordt gevoed en dat die van SiB-groot ons helpt om ons Geloof te versterken en te voeden.

Tot besluit een gedachte om over te mediteren ...

« Waar komt die sereniteit vandaan, die het gezicht van sommige wijzen uitdrukt? Heel eenvoudig van het feit dat zij erin geslaagd zijn de angst te overwinnen om wat dan ook te verliezen. Zij hebben zich tot deze top verheven, waar ze voelen dat er in hen iets bestaat dat onverwoestbaar is en dat hun niet kan worden ontnomen. Een ware wijze weet, wat hem ook overkomt, dat de enige werkelijkheid in hemzelf en in alle mensen deze top is, onbereikbaar voor het kwaad en beschut tegen alle beproevingen: de geest, de vonk die God aan de mens heeft doorgegeven. Dit iets in hen is absoluut buiten bereik en ontsnapt aan alle wisselvalligheden. »[4]

Werken en/of voordrachten van O.M. Aïvanhov over dit onderwerp

  • O. M. Aïvanhov, Puissance de la Vie, Œuvres complètes n° 5, Éditions Prosveta.
  • O. M. Aïvanhov, Qu’est-ce qu’un Fils de Dieu ?, Izvor n° 240, Éditions Prosveta.
  • O. M. Aïvanhov, Op aarde zoals in de hemel, Synopsis II, Prosveta.

Externe links

Notes

  1. 1. O. M. Aïvanhov, Dagtekst van 21 juni 2020, Prosveta.
  2. 2. De auteurs van de originele versie van dit artikel zijn Gilles Hainault en Marie Kinique
  3. 3. O. M. Aïvanhov, P. Deunov, Commentaires des chants (Fraternité Blanche Universelle).
  4. 4. O. M. Aïvanhov, Dagtekst van 4 augustus 2016, Prosveta.



Bericht aan de lezer: de redactie van dit artikel, voorbereidend en niet-beperkend, is slechts een startpunt, aangezien het onderwerp door Omraam Mikhaël Aïvanhov in zijn verschillende lezingen tussen 1938 en 1985 in meer detail werd onderzocht. Bij het rechtstreeks lezen of beluisteren van deze voordrachten, uitgegeven door Prosveta, exclusieve eigenaar van de rechten van zijn werk, zal de onderzoeker er nog andere interessante en belangrijke aspecten in terugvinden. Daarom geeft dit artikel Aïvanhov’s denken over dit onderwerp niet volledig en allesomvattend weer.


OmraamWiki is een internationaal project dat wordt gerealiseerd met de bijdrage van fondsen voor wetenschappelijk onderzoek van de Universiteit voor Buitenlanders van Perugia (afdeling Menselijke en Sociale Wetenschappen).